Στη σελίδα αυτή εξηγείται παραστατικά το φαινόμενο της υφαλμύρινσης. Υφαλμύρινση είναι η ανάμιξη των υπογείων υδάτων με θαλασσινό. Συνέπειες της υφαλμύρινσης είναι η αύξηση του διαλυμένου άλατος (χλωριούχου νατρίου NaCl), στα υπόγεια νερά και εν' τέλει της χειροτέρευσης της ποιότητας των "καθαρών" υδάτων.

Μια τυπική διάταξη μιας παραθαλάσιας πόλης περιλαμβάνει τα ψηλά σημεία με τη βλάστηση και την πόλη χτισμένη δίπλα στη θάλασσα. Το υπέδαφος της πόλης εκτείνεται από τους λόφους που την περιβάλλουν μέχρι και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το νερό της βροχής, ανάλογα με την περατότητα των πετρωμάτων του εδάφους εισχωρεί λιγότερο ή περισσότερο στο υπέδαφος. Η βροχή φιλτράρεται από το υπέδαφος και το εμπλουτίζει με ποσότητες καθαρού νερού. Το υπέδαφος που βρίσκεται κάτω από τη θάλασσα δεν είναι υδατοστεγές, εμπλουτίζεται και αυτό με ποσότητες θαλασσινού νερού. Μεταξύ του καθαρού νερού κάτω από το έδαφος και του θαλασινού νερού κάτω από τη θάλασσα διατηρείται μια λεπτή ισορροπία ανάμιξης.

Για την κάλυψη των αναγκών μιας πόλης με καθαρό νερό η προσφιλέστερη μέθοδος είναι η διάνοιξη γεωτρήσεων και η άντληση καθαρού νερού από το υπέδαφος. Η άντληση καθαρού νερού σε λογικά επίπεδα δεν διαταρράσει την ισορροπία μεταξύ καθαρού και θαλασσινού νερού.

Οι ανάγκες μιας πόλης αυξάνονται όσο αυτή μεγαλώνει και οι επιχειρήσεις άντλησης και διανομής ύδατος οδηγούνται σε εντατικότερη άντληση με αποτέλλεσμα την μέωση του όγκου του καθαρού νερού και την εισχώρηση του θαλασσινού στον υδροφόρο ορίζοντα.

Η υπερβολική και αλόγιστη άντληση οδηγεί τελικά στην υφαλμύρινση με σημαντική εισχώρηση του θαλασσινού νερού στο υπέδαφος και ανάμιξη του με το καθαρό νερό. Από το σημείο αυτό και πέρα η πόλη τροφοδοτείται με κακής ποιότητας νερό (υψηλής περιεκτικότητας σε αλάτι). Επιπλέον το υπέδαφος διαβρώνεται από το θαλασσινό νερό και χημικές ουσίες που μέχρι εκείνο το σημείο δεν είχαν εμφανιστεί στο νερό τώρα αντιδρούν και διαλύονται στο υφάλμυρο νερό, οπότε εμφανίζονται και μια σειρά από προβλήματα όπως ο υδράργυρος.